GESCHIEDENIS VAN DE NVFK

Wie zijn geschiedenis niet kent, zal steeds dezelfde fouten maken...

Wie zijn geschiedenis niet kent, zal steeds dezelfde fouten maken...

Kinderen steeds meer naar de fysiotherapeut.

In de 60er jaren van de vorige eeuw werden steeds vaker kinderen verwezen naar de fysiotherapeut (of heilgymnast-masseur, zoals het beroep toen nog heette).

Dat gold zowel voor kinderziekenhuizen, universitaire ziekenhuizen, revalidatiecentra en vrijgevestigde praktijken.

Die kinderbehandeling werd gedaan door fysiotherapeuten, die daar niet speciaal voor waren opgeleid, maar die zich wel interesseerden voor de behandeling van kinderen. Zij gingen daarom ook nascholingen specifiek voor de kinderbehandeling volgen.

 

Er werden diverse werkgroepen opgericht die zich vooral richtten op de aandoening van het kind, zoals voor MBD (Minimal Brain Damage, later Minimal Brain Dysfunction), CF (Cystic Fibrose), Spierziektes en VOBZ (Vroegtijdige Onderkenning en Behandeling van Zuigelingen).  

 

Eenheid in opleiding en behandeling.

Eind jaren 70 kwam het moment dat enkele fysiotherapeuten bedachten dat er toch meer eenheid moest komen in de behandeling van kinderen.

Paul Helders (Utrecht) nam het initiatief en verzamelde collega’s uit  verschillende universitaire behandelcentra, kinderziekenhuizen of gespecialiseerde centra om zich heen: Truusje Vrij (Leiden) Ron van Empelen (Nijmegen), Joop Bartholomeus (Arnhem) en Rineke Veentjer (Rotterdam). Later sloten ook collega’s van de verschillende werkgroepen zich bij de stuurgroep aan (Els van Petegem, Tine Boerma en Jacques Cloin). Dit werd in het voorjaar van 1979 de Stuurgroep Kinderfysiotherapie.

 

Stuurgroep Kinderfysiotherapie

Deze Stuurgroep wilde een Vereniging Kinderfysiotherapie oprichten. Ook was de intentie om te komen tot een opleiding Kinderfysiotherapie. De eerste afgestudeerden van de opleiding Kinderfysiotherapie zouden dan lid kunnen worden van de vereniging.

 

Er bleek nog veel discussie over een specialisatie van de kinderfysiotherapie.

Zowel de Stichting Wetenschap en Scholing als de Vereniging Hoofden Fysiotherapie spraken zich hier tegen uit: “Het was ongewenst om een gespecialiseerd beroep als fysiotherapie nog verder te specialiseren”. Er zijn veel brieven en nota’s uitgegaan en met de kennis van nu is het zeker interessant om te lezen hoeveel moeite het destijds gekost heeft om tot die specialisatie te komen.

 

Het zou nog tot 1984 duren voor de eerste opleiding van start kon gaan en tot 1985 voor de NEDERLANDSE VERENIGING VOOR FYSIOTHERAPIE IN DE KINDER- EN JEUGDGEZONDHEIDSZORG  opgericht zou worden. Daarover een volgende keer meer.

 

Regina Ram en Truusje Vrij, curatoren voor de NVFK bij de Stichting Geschiedenis Fysiotherapie.

 

Leden kunnen reageren

Word lid om hierop te kunnen reageren of log hier eerst in als u al lid bent.